Deze foto's stammen uit mijn analoge periode, voornamelijk uit de jaren tachtig en negentig. Ze zijn gemaakt in een tijd waarin fotografie nog werd gekenmerkt door aandacht, geduld en vertraging. Elke opname vroeg om een bewuste keuze. Er was geen scherm waarop het resultaat direct zichtbaar werd en geen eindeloze stroom beelden waaruit later kon worden geselecteerd. Het beeld ontstond eerst in de verbeelding en verscheen pas dagen later in de donkere kamer.

Die manier van werken heeft mijn blik gevormd. Ik was niet op zoek naar het spectaculaire, maar naar de stilte die schuilgaat in alledaagse situaties. Aandachtig kijken werd een manier om de wereld te benaderen. De verstilling die in deze foto's zichtbaar is, is niet alleen een eigenschap van het onderwerp, maar ook van het proces waarmee ze zijn ontstaan.

Nu, vele jaren later, zie ik hoe deze beelden de basis vormen van thema's die nog altijd door mijn werk lopen: herinnering, vergankelijkheid, tijd en de betekenis van het beeld. Het archief is daarmee geen afgesloten verleden, maar een levende bron waarin verleden en heden elkaar blijven ontmoeten.

Sinds 2025 brengt galerie m.simons mijn fotografische werk uit de jaren tachtig en negentig opnieuw onder de aandacht. De galerie presenteerde mijn werk voor het eerst op PAN Amsterdam 2025 en toonde vervolgens in een duotentoonstelling op Art Rotterdam 2026 een selectie van mijn vroege fotografie, die volgens de galerie nog niet de aandacht heeft gekregen die ze verdient. 
In augustus 2026 wordt mijn fotografie opnieuw opgenomen in de groepstentoonstelling The Plaintive Tense. De titel is ontleend aan een frase die in de jaren negentig voorkwam in een tekening van Tim Ayres, die ook de curator van deze tentoonstelling is.
Zo krijgt het levende archief een nieuwe plek binnen mijn huidige praktijk.